DORA uyumunun başlangıç noktası kurumun teknoloji ve hizmet envanteridir. Hangi uygulamaların, altyapı bileşenlerinin, verilerin ve tedarikçilerin kritik işlevleri desteklediği belirlenmelidir. Envanter yalnızca satın alınmış yazılımları değil; bağımlılıkları, veri akışlarını, erişim ayrıcalıklarını ve kurtarma seçeneklerini de göstermelidir.
İkinci adım ICT risk yönetimi çerçevesinin kurulmasıdır. Risk iştahı, sorumluluklar, kontrol hedefleri, izleme göstergeleri ve istisna yönetimi yazılı hâle getirilmelidir. Kritik hizmetlerde tek hata noktaları, yetersiz yedeklilik, güncel olmayan varlık kayıtları, zayıf erişim kontrolleri ve tedarikçi bağımlılıkları öncelikli inceleme alanlarıdır.
Üçüncü adım olay yönetimi ve raporlamadır. Bir olayın nasıl tespit edileceği, kim tarafından sınıflandırılacağı, hangi eşiklerde yönetime ve yetkili makamlara bildirileceği önceden belirlenmelidir. Olay kayıtlarının yalnızca teknik loglardan oluşması yeterli değildir; etkilenen hizmet, müşteri etkisi, kararlar, iletişimler ve düzeltici faaliyetler de kayıt altına alınmalıdır.
Dördüncü adım test ve iyileştirmedir. Kurtarma tatbikatları, senaryo testleri ve teknik güvenlik testleri, kağıt üzerindeki planların gerçekten çalışıp çalışmadığını gösterir. Testler tamamlandıktan sonra bulgular sorumlulara atanmalı, hedef tarih belirlenmeli ve tekrar test edilmelidir. Avrupa Komisyonu DORA için uygulama ve devredilen tasarrufların yayımlandığını ve bu düzenlemelerin uyum yöntemini ayrıntılandırdığını belirtmektedir [3]. Bu nedenle kurumlar ana düzenlemenin yanı sıra güncel ikincil düzenlemeleri ve yetkili makam duyurularını da takip etmelidir.